| Tissana 的个人资料Proud to be your friends...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
Proud to be your friends, proud to be AC..7月24日 แต่ยังคงเหลือสิ่งหนึ่งในใจ..ภาพเธอนั้น..ห่างไกลสุดสายตา ก่อนอื่นก้ขอสวัสดีชาวโลก พี่น้องเพื่อนๆที่น่ารักทุกคนนะ หายหน้าหายตาไปนานทีเดียวตั้งแต่ก่อนเปิดเทอมของมหาลัย แม้ว่าบางคนจะยังไม่เปิดก้ตาม หมั่นไส้ไอพวกอินเตอร์.... ชีวิตโดยรวมส่วนใหญ่ก้โอเคนะ มี sad บ้างเศร้าบ้างเปนเรื่องธรรมดา แต่วันดีๆก้มีเยอะแยะมากมาย เอาเปนว่าจะพูดเรื่องเก่วกับมหาลัยวะส่วนใหญ่ละกัน เพราะทุกคนๆก้แยกย้ายกันไปตามทางเดินของตัวเอง คงไม่มีใครไม่รู้ว่า เรา กู เรียนที่ไหนแล้วนะ เออแต่ถ้าไม่รู้จิงๆ กุ เรา ก้ไม่งอน หรอก..55 อืมมม ชีวิตสองเดือนที่ผ่านไปในรั้วเหลืองแดง ณ ทุ่งรังสิต ก้โอเคดี ๆแรกๆแม่งก้ซ้อมร้องเพลงกันมากมาย แสนจะเบื่อ ไม่รู้คิดถูกคิดผิดที่ไม่เปนหลีด แต่ ก้ ไม่ชอบหลีดนี่หว่า ไม่งั้นคงเปนตั้งแต่วันแรก ไม่หนีมา 5-6 รอบหรอก .. ขอโทดพี่ๆเพื่อนๆที่ต้องมาซวยเปนหลีดเพราะกูหนีนะ ประกวดร้องเพลง โต๊ะกุเอง คควาย ก้ร้องออกจะประเสิดแต่ไม่รู้กรรมการ แอบติดสินบนอะไรบางอย่างไม่ให้รางวัลโต๊ะเรา เซงมานปายย ส่วนหลีดก้เต้นดีแล้วแหละ แต่ชช้าง ฉฉิ่ง จจาน เก่งเกิน ยอมๆเค้าไปโดยดุสดี.... อย่างน้อยก้สนิทกับเพื่อนๆมากขึ้นล่ะวะ ผ่านมาเรื่อยๆ เรียนๆ นอนๆกินๆ ก้สอบและ ไรวะ เซง.. ไอเดือนใกล้สอบเนี่ยตัวดี เงินแม่งไหลหยั่งกะน้ำ นี่ขนาดไม่ได้เลี้ยงอะไรใครมากมายเลยนะ ว้า.. over limit ไปซะเยอะเลย.. และแล้ววันหนึ่ง เราก้สอบเสด เท่าที่คิดไว้ก้มีแต่ Tu152 วิชาที่สุดแสนจะ (%^$&) ขอเซนเซอร์ไว้.... ถือว่าเราไม่เคยพูดอะไรนะๆๆ อืมม วิชาอื่นๆก้พอรอดแหละมั้ง สอบเสด ข้ามมาถึงวันสุดท้ายเลยละกันก้ไปกระฉ่อน เอออออ เงินไม่มียังเสือกไปอีกนะ ก้หมดไป 300 แต่ก้โอเคสนุกสนานมากมาย นั่งหันซ้ายหันขวา ทำไงดี หลายใจเลือกสองโต๊ะไม่ถูก เอ๊ยไม่ใช่และๆๆ ไปตั้งกะสองทุ่มครึ่งจนร้านปิดเที่ยงคืนครึ่ง กินไปไม่เท่าไหร่ก้ชิวๆเรื่อยๆ แต่หนักที่เต้นเนี่ยแหละ มั่วกันชิบหัยเลย เหนื่อยเว้ย แต่ก้ยังมีไฟสู้ต่อไปๆ กลับมากินโจ๊กแถวปาร์คเสดพวกคนอื่นๆก้กลับหอกัน ส่วนกุเองก้เสือกจะแรดต่อไปนอนหอพวกไอฮิป เล่นไพ่... ไม่รู้ซวยอีท่าไหนมาโดนไปอีก 200... ชิ่งแม่งดีไม้เนี่ย สรุปข้ามคืนเดียวโดนไป 500 เออ เพราะงี้สินะเงินมันเลยหายเอาหายเอา แต่ก้โอเคน่ะนานๆที อืมมม.. ช่วงนี้บางคนก้ยังสอบไม่เสดสินะ ก้ตั้งใจเรียนกันหน่อยละกัน ตอนนี้ กุ เรา ก้ชิวเตมที่เพราะปิดเทอมไปเดือนนึง งานห่าเหวไรไม่ทำทั้งนั้น ขอพัก ขอเที่ยวละกัน เอาเปนว่าช่วงนี้ใครจะไปไหนมาไหนก้ชวนกันด้วยละกัน โคตรจะเบื่อ... ขอให้ทุกท่านโชคดีจ้า
รักและเคารพ จุ๊บๆๆ
เตเต้- AcBuff
5月3日 ก่อนความฝันจะเริ่มต้น ผ่านพ้นไปด้วยดีนะ สำหรับเดือนที่มีวันแรกเปนวันโกหก ส่วนเราก็เปนคนดีไม่เคยหลอกคราย 55+ ใจจึงแล้วลืมเองรึป่าวก้ไม่ทราบได้ มาถึงกลางเดือนก็เปนช่วงสำคัญหนึ่งในรอบปีเลย สงกรานต์ ปีนี้ ปลอดภัย เยส!! ไม่โดนล่วงละเมิด 55+ ไปสีลมกับ da gangs เปน 10 กว่าคนได้ เดินหน้าสุดเปนหน่วยประจันบาญ ปะซะมาก แล้วก้โดนคืนมากด้วยไง ไม่รู้ทำไม สงสัยเปนเพราะว่า pop 55+ มั้งๆ อะล้อเล่นๆ เค้าก็ปะเปนพิทีน้ออ เหนเปนเด็กๆน่ารักๆ ปีนี้ สถิติ อยู่ที่ 5 เอง เอามือจุ่มแป้งรอบเดียว ป้ายค้างเหมือนนักมวยปล้ำทักทายแฟนๆ 55 โดนด่าเหมือนกันว่าทำไปด้ายยย แต่มันก็หนุกดี ลองทำดูๆ .. ว่าเข้าปายนั่น แล้วเดือนนี้ก็ยังมีอารายๆน่าตื่นเต้นอีกเยอะก็คือบอลอะนะ แชมเปี้ยนส์ลีก คนที่ไม่สนใจบอลก้ข้ามๆไปได้ๆไม่ต้องอ่าน หรือจะลองดูก้ไม่ว่า.. มิลานสุดที่เลิฟของกระผมก็ผ่านด่านมาได้แบบ ยากเย็นสุดๆ หลังจากเสมอในบ้าน 2-2 กับบาเยิน แต่ก้บุกไปชนะ 2-0 มาได้ ผ่านเข้ารอบรอง มาเจอ โคตรทีมนรกแตกแห่งยุคนี้.. แมนยู นัดแรกบ้านแมนยู มิลานแพ้ 3-2 แต่นัดหลังสุดเตะม่าวาน เตะที่บ้านมิลาน ชนะไปแบบสบายๆ 3-0 [โทดทีนะแฟนแมนยู นัดนี้มันเล่นผิดกันเลยว่ะ] ก้ถือเปนเรื่องราวดีๆในชีวิต เพราะก่อนหน้านั้น ทีมๆนึงที่ไม่อยากพูดถึง ชนะเชลซีเข้ามาได้ ไปรอชิงกับมิลาน ที่ เอเธนส์ เฮ้ออ... ไม่ว่ายังไงก็ตามไม่อยากแพ้ทีมๆนี้ ยิ่งไม่ชอบเปนการส่วนยตัวอยู่แล้วยังดันเจอกันในรอบชิงถ้วยนี้ 2 รอบ ใน3ปีอีก รอบที่แล้วก็.. ไม่อยากจะด่า เซงจิงๆ ขอให้ปีนี้เปนปีของเราบ้างนะ
ก่อนทุกคนจะเปิดเทอม เรียนมหาลัย ตามทางของแต่ละคน ก่อนความฝันจะเริ่มต้น... ขอให้สนุกกับชีวิตล่ะ
Tete' ac121
-ForZa Rossoneiri-* 3月24日 Moving on..เดือนมีนากำลังจะหมดลง
เดือนแรกแห่งการพักผ่อน หลังจากอะไรๆได้ผ่านไป กำลังจะหมดลง
เดือนแห่งวันเกิดของตัวเองและเพื่อนสนิทอีกหลายคนกำลังจะหมดลง
เดือนที่คนอื่นกำลังรอคอยคะแนนบางอย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตของเค้า ก้กำลังจะหมดลง
ชีวิตของทุกคนคงไม่ได้หยุดลงแค่ตรงนี้นะ เดือนนี้ มีอะไรหลายๆอย่าง
ตั้งแต่พวกเราชาว ac รับใบจบ หรือ diploma มา ก้ถือว่า ตำนาน อะไรหลายๆอย่างก้จบลงแล้ว
การเดินทางยาวนาน 12ปี ได้จบลงอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีคราบน้ำตา ไม่มีความเสียใจอีกต่อไป
หลังจากนี้ไป เราจะเปนอัสสัมชนิกที่ดี เหมือนที่เปน นักเรียนอัสสัมอย่างดี
แน่นอน นี่ก้เปนอีกก้าวนึงของชีวิต ที่เรากำลังมุ่งหน้าต่อไป
ชีวิตปิดเทอมผ่านไปค่อนข้างจะอย่างไร้ค่าเลยนะ
มาถึงตรงนี้แล้ว ก้อย่างที่บอก ไม่มีใครว่างสำหรับเราตลอดไป
"บางคนที่เคยผูกพัน อาจมีสักวันที่ใครสักคนนั้นต้องเปลี่ยน เปลี่ยนไปเพราะบางอย่าง"
ก้เข้าใจดี แต่บางที ก้อยากให้นึกถึงอดีตบ้างละกัน นึกถึงบ้างละกัน
เหมือนที่เพื่อนสนิทกุคนนึง บอกไว้ว่า "กุยังคงเปนเพื่อนมึงตลอดไป"
อยากให้พวกเรา หลายๆคน สนิทกันและใช้เวลาว่างๆของเรา
ก่อนที่จะเข้ามหาลัย ให้คุ้มค่าและสนุกกันนะ
ปล. ได้ไปพัทยามา 3 วัน2คืน กับ มาย โอ๊ต คุ้ง โดนัท ชุ สนุกมากๆ
ขอบคุณที่ชวนนะ แล้วไปด้วยกันอีกล่ะ
กลับมาพูดถึงปัจจุบัน คะแนนเอนท์ ส่วนหนึ่งออกวันนี้
หลายคนอาจจะเครียดกับคะแนนที่ออกมาแบบไม่น่าพอใจ หรือพอใจแล้วก้ตาม
ไม่ได้อยากให้ทุกคนเครียด แต่แค่มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
"กุยังเชื่อและมั่นใจว่าทุกคนจะเอนท์ติด อย่างที่กุคิดและขอไว้ตลอดมา"
onet ยังไม่ออก ก้ถือว่านี่คงเปนอีกก้าวนึงละกัน จะก้าวหน้าก้าวหลังไม่เปนไร
วันเวลา ผ่านไป ก้าวหลังอาจเปนแรงส่งให้เราไปข้างหน้าก้ได้
ขอให้ทุกคนเต็มที่กับชีวิตและใช้มันให้คุ้มค่าล่ะ
ขอบคุณที่เปนเพื่อนกันมาถึงจุดนี้ และตลอดไป
เต้
3月2日 Marching on marchเข้าเดือนมีนาแล้วแฮะ ปกติมานก้แค่เดือนที่พวกเราเริ่มจะปิดเทอมกัน
ส่วนใหญ่ก้คงดีใจใช่ม้า หุหุ แต่สำหรับ เดก ม.6 มานปิดกันมานานแล้วไง
แต่ต่างคนก้มีภาระที่ยิ่งหย่ายก้คือสอบเอนท์ ก้ม่ายรุว่ะ คิดว่าตัวเองโชคดีโคดๆ
ที่ไม่ต้องเครียดกับเค้า อืมม ก้ขอให้ทุกคนโชคดีและสมหวังกับผลสอบกัน
อีกอย่างนึงที่ทำให้มานั่งเขียนวันนี้ ก้เพราะพุ่งนี้คงไม่ได้ออนเอม
แต่มันก้มีอะไรอยากจะคุยกับคนอื่นเค้า ก้หนะนะ 1ปีครั้งเดียว จิงแล้ว
ก้ไม่ได้อยากจะทำให้มันเปนเรื่องพิเสดกว่าหรอก แต่ปีนี้ก้ดันตรงกับ
วันสอบ anet ทุกคนด้วย แล้วหลังจากพุ่งนี้ไป กระผมก้จะสามารถ
ซื้อบุหรี่ได้เองแล้ว 55+ อ๊ะๆ อย่าพึ่งคิดมาก ม่ายสูบๆ แค่อายุถึงแล้ว
ก้อืม 3มีนา ปีนี้ ก้18 ปีเตมละ ก้ขอบคุนนะทุกคนที่มา hbd ล่วงหน้าก่อน
คนที่ไม่รุก้ไม่เปนไรๆ เปนเพื่อนกันก้พอแล้ว แหะๆ 18ปีแล้ว มันรุสึก
ว่าเรวจัง ก้รุสึกแล้วแหละ ว่าตัวเองแก่ขึ้น อยุ่ในโลกนี้มาก้ค่อนข้าง
มานานใช่ย่อยเลยเว้ย ชีวิตในขนะนี้ก้ไม่มีอารายมาก คิดว่าไม่มีอาราย
ที่ขาด มานก้มีแหละนะ ก้ยังว่างอยุ่นะ 55 ไม่มีอารายทำ ไม่มีใครคุยเปนพิเสด
หุหุ หะๆ ช่างมันๆ valentine ผ่านปายแล้วอารมห้ามค้างๆ ก้อยากให้ทุกคน
เตมที่กับ anet ล้ากัน ถือว่า วานเกิดกุ ปีนี้ก้ตรงกับวันพระอีก ถ้าตัวกุมีพลัง
อารัยไม่มากก้น้อยก้ช่วยๆให้ สอบติดๆกันทุกคนนะเว้ย ด้วยความเปนห่วง
แล้วสอบเสดแล้ว ค่อยปายเที่ยวกัน
อย่าลืมกันล่ะ เมื่อว่างกันหมดทุกคน
ใช้ชีวิต ที่เหลือ ก่อนเข้ามหาลัย
ให้คุ้มค่า เปนความทรงจำดีๆต่อไป 2月8日 บันทึกมิตรภาพ 12ปี อัสสัมชัญ สำหรับ blog นี้ ถ้าคนที่ไม่ได้อยุ่อัสสัมมา อาจจะไม่เข้าใจ แต่สำหรับทุกคนที่เป็นนักเรียนอัสสัมชัญ ก้คงรุสึกเหมือนกับกูแหละนะ ขอโทดทีถ้ามันเปนอะไรที่จิงจังหน่อยนะรอบนี้ ถือโอกาสขณะที่พวกมึงไม่อยุ่ เพราะไปเขาชนไก่เนี่ยแหละ เขียนซะที เพราะตั้งใจจะทำมานานแล้ว แต่ขี้เกียจแล้วก้ลืม
มันเปนเวลาที่ยาวนานมาก เกินครึ่งชีวิตทีผ่านมาทั้งหมด ครึ่งหนึ่งของทุกวัน สิบสองปีเต็มที่ผ่านมา ที่ได้ใช้ชีวืตอยู่ที่บ้านหลังที่สอง ที่ไม่มีพ่อแม่ แต่มีคนอื่นๆ ที่อาจจะอายุพอๆกับพ่อแม่เรา หรืออ่อนกว่าหน่อย สั่งสอนเราและรักเราเหมือนกับพ่อแม่เราเอง อยุ่กับคนแปลกหน้ากว่า สามพันคน ที่อาจมาจากต่างแดน ไม่เคยรุจักกันมาก่อนแม้แต่ชื่อ หรือสภาพความเปนอยุ่ของแต่ละคน ใครจะไปรู้ว่า ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เราจะเจออะไรที่มากมายขนาดนี้ เราจะเศร้าได้ขนาดนี้เมื่อยามที่เราต้องจบออกไป หรือจะสนุก และดีใจขนาดนี้ ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
ตั้งแต่ ป.1 แล้วทีอยุ่โรงเรียนนี้มา รุสึกว่ากุจะสอบเข้าไม่ได้ ก้ต้องให้พ่อแม่วิ่งเต้นกัน สรุปว่ากุยัด ก้ขอบคุนป๊าม้าด้วย อยากพูดถึงเวลาในแต่ละชั้นปีด้วย แต่ขอข้ามๆหน่อยละกัน เพราะมันจะกินเนื้อที่มาก ป.1/9 ป.2/8 ที่ตึกมาร์ติน ป.3/2 ป.4/3 ที่ตึกเซนหลุย ป.5/1 เปนปีที่น่าจะดีที่สุดของฝั่งประถมเท่าที่ร่ำเรียนมา สนุกมาก และสนิทกับเพื่อนๆมาก และปีสุดท้าย ป.6/7 หลังจากนั้นตอนจบจากฝั่งประถม ก้มีพิทีอำลาอาลัย ก้รุสึกว่าต้องจบแล้ว เพื่อนหลายๆคนก้ออกไปเรียนต่อที่อื่น ยอมรับว่า ตอนนั้นยังไม่รุสึกอะไรมากมายกับ การที่จะต้องลาจากไป
มาสู่ฝั่งมัธยม แรกๆก้ยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่ ม.1/7 ค่อนข้างสนิทกับเพื่อนมากขึ้น โตเปนผุ้ใหญ่ขึ้น สนุกกับกองร้อย เหนื่อยมาก แต่ก้รุ้จักคำว่าเพื่อน การเสียสละมากขึ้น ม.2/3 ปีนี้ไม่มีอะไรเท่าไหร่ ม.3/9 สนุก มาก น่าจะสูสีกับ ม.1 กับการเปนปีที่ดีที่สุดของ ม.ต้น พอขึ้น ม.ปลาย รุสึกมากๆว่าเราโตขึ้น กองร้อยที่เคยเปน ก้จบลง รุ่นน้องเริ่มมาไหว้ เราเริ่มเหนความเปนเดกของคนอื่น ทั้งๆที่ตัวเราก้เคยเปนแบบนั้น แต่ไม่ได้คิดเท่าไหร่ ม.ปลาย ก้มีเรื่องนิดหน่อย เมื่อตัวเองเปลี่ยนใจจะเรียนสายศิลป์ ก้มีการคุยกับพ่อแม่อยุ่พักนึง แต่ก้โอเคไม่มีอะไร กุเกือบจะไปเปนเดกเตรียมแล้ว ขอบคุนฟ้าที่ทำให้กุสอบไม่ติดนะ สรุปเปนอันว่าอยุ่อัสสัมต่อ ม.4/11-6/11 สามปีนี้ จากเพื่อนที่ไม่คุ้นตาเอามากๆ เมื่ออยุ่กันมานาน มันรุสึกเหมือนว่ายังไงก้เพื่อนเรา มีอะไรก้ห้องเดียวกัน ตอน ม.5 ไปอเมริกา รุสึกเสียดายมากที่ไม่ได้อยุ่ดุจตุรมิตร ทั้งๆที่รุ่นเราเองเปนประทาน และ อัสสัมเปนเจ้าภาพ กุขอยกย่องพวกฝ่ายเชียจากใจจิง มึงทำให้โรงเรียนของเรายิ่งใหญ่มาก และทำให้ทุกๆคนเชื่อใจและเหนว่า เราทำได้ กุไม่เคยคิดว่า รุ่นเราสามัคคี และทำการใหญ่ได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ขอโทดทีที่ไม่ได้อยุ่ช่วย แต่กุก้เปนกำลังใจและติดตามอยุ่ตลอด กลับมา ม.6 รุสึกว่าเวลาของทุกคนเริ่มเหลือน้อยลงแล้ว ทุกคนเติบโตเปนผุ้ใหญ่ มีเป้าหมายชีวิต และมหาลัยที่ต้องไปเรียนต่อ ก้อาจจะมีเวลาให้กันลดน้อยลง แต่ความคิดพวกเราในระดับนั้น และความสนิทสนมกัน ทำให้พวกเราแทบจะไม่ต้องพูดอะไรกันมากก้เข้าใจกัน มีการเรียน intensive ที่วันๆพวกเราก้ไม่เคยคิดจะเรียน เตะบอลตลอด ทำให้นึกถึงเวลาในอดีตที่เราเตะบอลกันทุกวัน วันสุดท้าย บูมอัสสัมรอบ บราเดอร์ ฟ.ฮีแลร์ และกราบท่าน ขอบคุนและอำลา ต่อหน้าเดกและครูทุกคน จนมาถึงสอบ ก้ผ่านพ้นไปแล้ว วันเวลาในรั้วเอซี ขนะนี้ หมดลงแล้วจิงๆ แต่พวกเรายังมีโอกาสร่ำลากันแบบเปนทางการวันสุดท้าย 5 กุมพา 50 ปัจฉิมนิเทศ ม.6 ไปกราบไหว้หลุมศพ คุนพ่อกอลมเบต์ เขียนเสื้อ เขียน friendship ทำบายศรีผูกข้อมือ และก้ถึงงานสุดท้าย 6โมงเยน ร้องเพลงชาติ สวดมนต์ เปิดเพลงเรียกแถวที่ใช้ในชั้นประถม ทำให้กุหวนนึกถึงอดีต โอวาทของ ม.เสี้ยม และทุกๆคน เข้าสู่หัวใจเดก คำกล่าวของประทานเชีย หนุ่ย และ ประทานสภา กร เพื่อรำลึกและอำลาโรงเรียนที่รักของเราไป จบแล้วจิงๆ ด้วยการร้องเพลงโรงเรียน เพลงเมดเล่ย์ บูมอัสสัม ที่ดังที่สุดตั้งแต่เคยเปนเดกนักเรียนมา นักเรียนหลายคนน้ำตาไหล รวมถึงกุด้วยเช่นกัน กุยอมรับว่าวันนั้นกุกลั้นมาหลายรอบมาก เมื่อคิดว่า มันสุดท้ายแล้วจิงๆ ที่จะได้มีโอกาสมาบูม มาร้องเพลง ในชุดนักเรียน ในสถานะความเปนนักเรียน..เสียงชัตเตอร์ ของกล้อง ที่ถ่ายรูปพวกเรารุ่น 121 ซึ่งแม้เหนแค่ครึ่งชั้นและก้ไม่เหนกุด้วยเพราะสถานที่และขนาดไม่พอ เปนสันยานบอกอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงเฮฮาดังลั่น แต่มันเปนเสียงที่เงียบเหงาเหลือเกิน
ลาก่อน อัสสัมชัญ.....
จากนี้ไป ไม่มีอีกแล้ว วิดพื้นเมื่อมา รร สาย ใบ ปค. ตรวจผม เครื่องแต่งกาย ไม่มีอีกแล้วการวิ่งหนีครู ปีนรั้ว รร หนีเรียน ไม่มีครูคนเดิมๆที่คอยสั่งสอนเรา ไม่มีเพลงเรียกแถว เสียงระฆัง ใครจะมาคอยนั่งดุด่า ให้โอวาทเรา ใครจะมาเป็นเพื่อนคนที่รู้ใจเรามากที่สุด ที่คอยอยุ่ด้วยกันยามที่สุขและทุก สิ่งที่กุอยากจะบอกกับเพื่อนๆทุกคนคือ กุรักพวกมึงทุกคนมาก ช่วงเวลา 12 ปีที่ผ่านมา พวกมึงทุกคนทำให้กุมีความสุขที่สุดในชีวิต ขอบคุณทุกครั้งในความช่วยเหลือ ในมิตรภาพแลความผูกพันที่มีให้กันมาโดยตลอด กุขอโทดจากใจจิง ถ้ากุทำให้พวกมึงต้องไม่พอใจหรือเดือดร้อน กุสาบานว่าไม่เคยที่จะทำร้ายใคร ที่ทำไปอาจเปนเพราะอารมและความคิดชั่ววูบ กุขอโทด ที่ทำให้เพื่อนรักของกุบางคนเดือดร้อนและไม่ชอบ อยากให้พวกมึงทุกคนจดจำทุกๆอย่าง ที่ผ่านพ้นมาด้วยกัน ให้อภัยกัน ช่วยเหลือกัน และที่สำคัญที่สุด อย่าลืมกัน พวกเราทุกคน จะคอยดูแลช่วยเหลือกัน..กุขอสัญญา กุจะไม่ลืมกัน จะเปนเพื่อนกันตลอดไป
ขอบคุณ กองร้อยพิเศษ ที่ทำให้กุได้เจอเพื่อนที่แสนวิเศษ ได้ไปทำกิจกรรมร่วมกัน ได้ช่วยเหลือกัน และทำให้กูมีความคิดและมีระเบียบ รุ่น 27 ขอบคุณที่ช่วยเหลือกันและไม่ทิ้งกัน มีอะไรโดนด้วยกัน สุขก้สุขด้วยกัน ขอบคุณวันเวลาดีๆเหล่านั้น
เพื่อนทุกๆคน ที้รุจักกุ ทั้งสนิทและไม่สนิท มันไม่สำคัญแล้ว ยังไงพวกเราก้เปนเพื่อนกัน จะให้มานั่งเขียนถึงแต่ละคนคงจะไม่ไหว กุรักทุกคน อย่างที่เคยเปนมา ขอบคุณและขอโทดครั้งสุดท้าย เราจากกันครั้งนี้ เพื่อเปนการเริ่มต้น กุเชื่อว่าทุกคนก้คงไม่อยากจะจบไป แต่เวลามันมาถึงแล้ว อะไรจะเกิดมันก้ต้องเกิด ก่อนที่พวกเราจะแยกย้ายไปตามทางของแต่ละคน ตามฝันของแต่ละคน กุขอให้พวกมึงประสบความสำเร็จ ขอให้มึงโชคดีในอนาคตกับชีวิตการเรียน การงาน และตลอดไป
ขอบคุณ โรงเรียนอัสสัมชัญ ที่ทำให้ผมมีวันนี้ ทำให้ได้พบกับมิตรภาพที่ล้ำค่า ได้พบกับประสบการณ์ และเรื่องราวดีๆในชีวิต ขอบคุณ คุนพ่อกอลมเบต์ ที่ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้นมา และครูบาอาจารย์ทุกท่าน ที่คอยสั่งสอนอบรมให้ผมมีความรู้ และเปนคนดี
12ปี แห่งความทรงจำ ไม่มีวันลืมเลือน ขอบคุณทุกๆคน ขอบคุณอัสสัมชัญ
-ให้อัสสัมชัญ นั้นชื่อคงถาวร ฟุ้งเฟื่องขจร ถึงชั่วนิรันดร์-
ธิษณะ ภัทรเกียรติสรรม (เต้,แย๋ม)
อัสสัมชัญ รุ่น 121 เลขประจำตัว 40263
8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 |
|
|||
|
|
